เรื่องราว รักๆ ของเพื่อนเลิฟ ก็ต้องจบตรงที่เศร้าใจดังเดิม พออยู่กับความเศร้าเพื่อนมากๆ เราเองจะยิ้มก็ยิ้มไม่ออกเสียแล้ว เห็นเพื่อนเจ็บ ก็อดเจ็บไปด้วยไม่ได้ ทำอะไรไม่ถูก นอกจากคอยรับฟัง ให้กำลังใจ ปนเตือนสติ ทั้งที่ตัวเองก็เศร้าไม่ต่างจากเพื่อนเลย หลายอย่างที่ปวดกบาลแก้ไม่ตก ก็ต้องทำใจยอมรับมันไป ใครก็ช่วยไม่ได้

 หลังจากลานเบียนร์วันนั้นก็ไม่เว้นเสด็จออกจากบ้าน ไม่เกรงใจบุพการี  ถกกันไม่จบ ปัญหาชีวิต -_-'

สงสารก็แต่จันจี้ที่ต้องออกมากับเพื่อนตลอด ทุกงาน จนทั้งพ่อบังเกิดเกล้าและพ่อทูนหัวสวดยับ

ไปกันที่คอนโดตุ๊กติ๊ก หวังว่าเพื่อนจะอินกับบรรยากาศดีๆริมน้ำ ทำให้สบายใจได้บ้าง นั่งกินข้าวไปก็ถกกันไปไม่หยุดไม่หย่อน ปนน้ำตา

เน็ทโตะ กินแบบฝืนๆยัดเข้าไป พูดไป น้ำตาซึมต่อไป

ออกมาฝืนยิ้มกันริมระเบียงหน่อยเร๊วววว เฮฮาหน่อยสิเพื่อน เฮ้อ กลุ้ม ดูหน้าแต่ละคน

ซักพักก็ทำมิวสิคเป็นนางเอก 3 คน

เบอ1

เบอ2 อันนี้เศร้าจิงของแท้แนอนไม่มี Fakeไม่มีแต่งเติมค่ะ

วิวออกจาสวย แต่เพื่อนแต่ละคนไปกันใหญ่ มีแต่หนูคนเดียว ที่สามารถทำหน้าทะเล้นต่อไปได้

เอ่อคือกรูพามาผิดที่เปล่าอ่ะ??

ผิดที่กรูใช่ไหมเนี่ย?? ถ้าอยู่คนเดียวมานคงโดดตึกคอนโดกรูกันไปแร้วนะเนี่ย

 คิดไปคิดมา

ปล่อยไว้งี้คงไม่ดีเป็นแน่  รีบ move ดีก่า

ออกไปหาอะไรกินริมน้ำดีกว่า แต่ติดที่ว่าแต่ละคนออกกันไม่เว้นวันหยุดราชการ ตังค์หมดก๊าบบ  เลยต้องประหยัดงบจบลงที่ จิ้มจุ่มชิวๆริมน้ำสะพานพระราม 7

 ไปบวชกันไหมอ่ะ?? -_-' แต่ละคน นั่งปุ๊บ เศร้าปั๊บ entertain ไม่ออก เล้ย

ยิ้มไว้ โลกจะแตกก็ยิ้มไว้

แต่ยังคงกิน ๆ ทั้งน้ำตา ที่ผ่านมาแล้วไม่หวนคืนมาก็ไม่เสียใจ

อาหารมาทำให้หนูเน็ทเลิกเหม่อได้ 2 นาที ตักกินทันที ทั้งทีกินข้าวมาตะกี๊นะเนี่ย

 ชนเบียร์หน่อยจิ๊

บรรยายไม่ออกจิงๆว่ะ ภาพนี้ รับรู้ถึงความรู้สึกข้างในจิงๆ ว่าอมทุกข์อย่างแรง

กินเสร็จก็เป่าปี่ต่อปาย

เอ้า ดื่มเพื่อลืมเธอ สั่งเหล้าปั่นร้านข้างๆมาย้อมใจเพื่อเพื่อน และเราสามคน

"ดื่มกันอีกแก้วหนึ่ง จาได้ลืมเธออีกแป๊บหนึ่ง"

ยังคงถอนหายใจและ อกตรมต่อไปเพื่อนกรู

กินเหล้าเข้าไปจนหมด พอหมดปุ๊บก็แยกย้ายกันกลับ ตอน 3 ทุ่มฝ่าๆ

แต่ดุ๊กดิ๊กยังคงอารมณ์ค้างต่อ ไปกะเพื่อน ต่อ ณ IBERRY and BerGur King

 ปวดกบาลนั่งถกปัญหากับเพื่อนต่ออีกหน่อย

เวลาเครียดนี่ กินเท่าไหร่ก็ไม่อิ่มนะเนี่ยคนเรา หรือเราตะกละฟะ??

ไอติม เค้ก และ เบอเกอร์ อยากบอกว่ากินคนเดียวเลย เพราะเพื่อนเลิฟกินไม่ไหวแล้ว คิดไปคิดมากินเข้าไปได้ไงฟระกรู กินจิ่มจุ่มมาเมื่อกี๊ งงตัวเอง!!

จบไป รุ่งขึ้นก็ไปทำงานปากเปียกปากแฉะ แปลภาษา ตอแหล ได้มา 3000  ค่อยชื้นใจหน่อย ช่วงนี้เลยกินแต่อาหารขยะ แบบว่า สุขใจ ปล่อยให้อ้วนซัก 2 วันคงมะเป็นไรเนอะๆ ฟามสุขนี่นา พิซซ่าซะหน่อย

กลับมานั่งเศร้ามะรู้เป็นอาราย จิตตก ฟุ้งซ่านอีกแระเรา ลืมวันเกิดเพื่อนคนสำคัญไปอีก 1 ราย

โทรศัพท์ก็ไม่สามารถติดต่อได้ แต่มานก็ยังพยายาม เมนท์มาทาง HI  5 ให้กรูสำนึกผิด รีบออกไปงานวันเกิด ณ หมูกะทะ พุงกาง สนามบินน้ำ เออดีเว้ย ช่วงนี้ ประหยัดงบกันจริงจิ๊ง กินอาหาร ขยะ เบคอน แฮม และหัวเหม็นอย่างแรง

มังสวิรัติที่ตั้งใจจะกิน หายไปจากความทรงจำ  มะเป็นไร อาทิดหน้าเริ่มใหม่ๆๆ เน้อๆๆ

เบคอนกระจายอย่างเดียวเลยกรู

ร้านนี้มี กุ้งอบวุ้นเส้นด้วยเฟร้ย โชคดีเป็นบ้า กะลังอยากกิน กินได้ไม่อั้น และต้มยำกุ้ง กุ้งตัวเบ่อเร้อ

  ถ่ายรูปกะหลานแฝดจอมซนหน่อย จับได้อยู่คนเดียว ไอ้น๊อตแฝดชายซนเป็นบ้า หายไปไหนไม่รู้ ซนจิงจิ๊ง

มีเรื่องขำไอ้บอลแมร่งกลัวปลา กรูก็ว่ามานเป็นไรฟระ ทำท่าทำทางเหมือนไม่อยากใกล้กรู อ๋อ เพราะกรูตักปลาแซลมอนมา

บอล: ติ๊ก เมื่อไหร่เมิงจะกินปลา ที่เมิงย่างไว้วะ

ติ๊ก: ไมวะ เจือกกะกรู กรูยังไม่อยากกินนี่ ยังไม่สุกเลย ( สังเกตจากในรูป)

อีฟ: เมิงเป็นเพื่อนมานป่ะเนี่ย ไอ้บอลมานกลัวปลา !!

แค่น้านแหละ ติ๊กขำกร๊ากกกก ( เหมือนอิเน็ทเลย )

ทำไมโลกนี้ช่างมีคนกลัวปลาเยอะจางวะ 555

ปลาแค่เนี้ย มองไม่ได้ ทำหน้าหยะแหยะ ผู้ชายเอี้ยไรเนี่ย???

ถามไปถามมา ประมานว่ามันมีคดีตั้งแต่เด็ก มีคนแกล้งเอาปลาไปยัดตูดมาน มานก็เลยฝังใจกลัวและไม่กินมาตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา กร๊ากๆๆๆ ใครวะ พิเรนแกล้งเด็กได้ คนหนอคน

ถ่ายรูปหมู่ ปะป๊า ม่าม๊า เอ้ยไม่ใช่ เพื่อนๆ ที่เป็นพ่อของลูกไปกันแล้ว 555

อิบอลสอนน้องไนซ์ แฝดหญิง ว่า

"มาๆ เดี๋ยวสอนวิธีจับผู้ชายให้"

เพื่อนกรูแต่ละคนสอนหลานดีๆทั้งนั้น เฮ้อ ไอ้เวง!!!

และแล้วก็ถึงเวลาจุดเทียนวันเกิดเพื่อนเลิฟ อุ๊บอิ๊บ แต่มันไม่ให้ถ่ายรูป เพราะตั้งแต่คลอดลูกแฝดก็ไม่ได้เข้าfitness คับไม่ยอมถ่ายเล้ย 

จุดเทียนวันเกิด หลังรถไอ้บอลเพราะ ลมแรงคับ

เส็ดสับก็กลับบ้าน

น้อง FTO ของอิน้องบอลเปลี่ยนแมคใหม่ มานบังคับบอกให้ถ่าย แล้วเอาไปให้สาวๆดูด้วยว่าคนขับ นิสัยดี

เออ กรูขอบอกแค่ว่า คนขับ ไม่น่าคบแค่นั้นแหละจบ ซื่อสัตย์โกหกไม่เป็น กร๊ากๆๆ

จบไปอีกหลายวัน

ถึงใครบางคน

"วุ่นวายใช่ไหม ที่ตัวฉันทำไป ที่คอยเอาใจใกล้เธอทุกๆวัน มากไปใช่ไหมที่ทนได้ทุกที ที่ยอมทำดี แม้เธอไม่มองมา หากทำเธอรำคาญแค่เพียงบอกเพียงพูดจา ตัวฉันก็คงไม่รบกวนต่อไป"

"ไม่ดีใช่ไหม ทุกสิ่งที่ทำเพื่อเธอคนเดียว ดูเหมือนฉันคงทำผิดไป ไม่ดีใช่ไหม ที่ยอมทุ่มเท เพื่อเธอจริงใจ ขอโทษจริงๆ ที่ฉันทำให้ตัวเธอรำคาญทุกที"

"ไม่ใช่ฉัน คงไม่ใช่ฉันไม่ได้เป็นเหมือนใครบางคนที่เธอฝันไว้ อยากให้เธอรับรู้และเข้าใจ ว่าถึงยังไงตัวฉันก็ต้องเป็นฉันแม้ว่าอยากจะทำเพื่อเธอ ทุกสิ่งที่เธอต้องการแต่ฉันคงทำได้แค่นั้น เปลี่ยนตัวฉันให้เป็นแบบใครคงฝืนได้ไม่นานเพราะมันไม่ใช่ตัวฉันเลย อยากให้เธอรักฉันอย่างที่ฉันเป็น รักกันที่ใจจริงข้างใน อย่างบังคับให้ฉันต้องทำตัวเหมือนใคร ทำแบบนั้นรู้ไหมมันทรมาน"

"เพราะฉันไม่ใช่ที่เธอฝัน จะยอมรับได้ไหม สุดแต่เธอละกัน ว่ารักกันจริงแค่ไหน?"

ถึงคนที่อยากอภัยให้ แต่ไม่ให้ดีกว่า

"ขอกลับไปยกเขาออกจากหัว

คิดบัญชีตัวต่อตัวเอาไว้ก่อน

บุญทดแทนแค้นชำระนั้นแน่นอน

หมดอาลัยไม่อาวรณ์ซักนิดเดียว"

ขอให้ทุกสิ่งที่เธอทำ ทำให้เธอคิดได้ซักวัน ว่ามันเป็นสิ่งที่คนไม่ควรกระทำ ไม่ใช่คน ไม่ใช่คน

ซักวันเธอคงจะรู้สึกเอง

ถึงคนที่น่าไม่อาย

กำลังใจอาจจะสร้างใหม่ แต่ตังค์กรูที่มานหายไป ขอคืนได้ไหม ตังค์กรู ได้รึเปล่า ??

ขอคืนอาวไปเริ่มใหม่กับใครซักคนที่ไม่ใจร้ายย...

ขอคืนเพราะมานเสียดาย ส่วนดอกเบี้ยน้านฉันคงให้ทาน -_-..